Een Travellerspoint blog

Door deze auteur: go-india

Afscheid...

sunny 33 °C
Bekijk Reis door India op go-india's reiskaart.

De laatste week in het kindertehuis is echt super snel gegaan. We hebben veel met de kinderen gespeeld, met de medewerkers gekletst en weer een hoop geleerd. Wij spreken inmiddels wat woordjes Tamil en onze Nederlandse lessen sloegen ook goed aan! Als we terug zijn hebben we weer heel wat te vertellen...

Afgelopen week hebben we met een deel van het ingezamelde geld een grote koelkast gekocht voor Oli Illam, zodat melk en vlees voortaan goed gekoeld kunnen worden. Daarvoor werd de melk gekoeld in emmers koud water en het vlees werd direct na aankoop klaargemaakt.

P2050348.jpgCIMG2125.jpg

We hebben inmiddels wel gemerkt dat Indiërs meer op het merk van de koelkast letten dan op het functioneren. LG is hier helemaal hot. Samy die met ons mee ging om de koelkast te kopen, wees de eerste de beste LG aan, die hij het liefst direct gekocht en meegenomen had. Nadat wij een eindeloze preek hebben gehouden over het gebruikersgemak en het belang van energieverbruik, belde Samy eerst nog even naar Fr. Jesu voordat hij zich liet overtuigen. Een ander merk koelkast zat er echt niet in (echt onvermurwbaar die Indiërs) maar we zijn in ieder geval met de meest geschikte LG de deur uit gestapt! De medewerkers waren erg blij met de koelkast. Elke dag zit hij weer tot de nok toe vol met van alles en nog wat... we hebben er zelfs een flesje nagellak in gevonden :) multifunctioneel dus!

Afgelopen zaterdag zijn we met de kinderen en medewerkers een dagje weg geweest naar een grote speeltuin. Voor de kinderen was dit de eerste keer dat ze zo'n uitje met z'n allen hadden. Je zag de spanning op de gezichten groeien en de kinderen sprongen 's morgens al om 5 uur enthousiast in de rondte. Wij stonden op dat tijdstip ook paraat om te helpen met de voorbereidingen, maar Radha en Sampooranam hadden besloten dat we niet mee mochten helpen (je blijft toch een gast hè!).
De kinderen hadden allemaal hun mooiste kleren aangetrokken (hun 'Christmasdress'). Normaal zien we de kinderen alleen in hun schooluniform of vrijetijdskleding, waar ze trouwens maar twee setjes van hebben.
Rond 09.00 uur zijn we vertrokken met een klein busje vol kinderen en twee hele grote pannen met rijst. Na 15 minuten hing het eerste kind al uit het raam, want ja... autorijden zijn ze natuurlijk niet gewend! Gelukkig viel alles buiten op straat en niet in de bus! De kinderen hebben echt genoten en zijn de hele dag in de weer geweest!

CIMG1983.jpgCIMG1976.jpgP2070352.jpg

Na de lunch zijn we naar een tempel in Trichy geweest. De kinderen konden vanaf het uitzichtpunt de hele stad zien en waren duidelijk onder de indruk. Om 21.00 uur 's avonds was iedereen uitgeteld van de drukke dag en vooral de medewerkers die vanaf 03.00 uur 's nachts rijst stonden te koken. Dat is ook niet zo gek als je je bedenkt hoe enorm veel de kinderen eten! Twee grote borden vol, geen idee waar ze het laten.... Volgens Fr. Jesu is dat de normale reactie gezien de achtergrond van de kinderen. De meeste kinderen komen uit arme families en eten buitenproportioneel veel wanneer ze een goede maaltijd krijgen.

Ter afscheid hebben we alle kinderen een eigen Engels-Tamil woordenboekje gegeven en een groepsfoto van ons met de kinderen. Voor de meiden hebben we verder nog leuke oorbelletjes en haarspeldjes gekocht en de jongens waren dolblij met hun pennen. De pretoogjes toen we de in krantenpapier verpakte cadeautjes tevoorschijn haalden vergeten we niet snel meer en de stralende gezichten tijdens en na het uitpakken al helemaal niet!
Het was jammer om afscheid te moeten nemen van de lieve kinderen en medewerkers van Oli Illam. Voor de kinderen was dit de eerste keer dat er gasten waren die voor langere tijd zijn gebleven en je zag gewoon aan ze dat ze het heel erg jammer vonden dat we weer weg gingen. We hebben echt een super leuke tijd gehad en zullen deze ervaring niet snel vergeten.

CIMG2129.jpgP2100358.jpg

Vanmorgen zijn we na een nachtje treinen om 06.00 uur aangekomen in Ernakulam. We hebben nog even de tijd om onze tassen wat compacter in te richten en dan vliegen we morgenavond via Mumbai terug naar ons veel te koude kikkerlandje... Vrijdagochtend rond 07.00 komen we aan als alles volgens schema verloopt.

Liefs Anne & Judith

Geplaatst door go-india 20:42 Gearchiveerd in India Reacties (6)

De eerste week in het kindertehuis Oli Illam

sunny 30 °C
Bekijk Reis door India op go-india's reiskaart.

De eerste week is eigenlijk heel snel voorbij gevlogen. We hebben weer veel nieuwe indrukken opgedaan, veel te veel om allemaal op te noemen...

Op 27 januari werden we enthousiast ontvangen door de kinderen en medewerkers van Oli Illam. We kregen allebei een mooie bloemenkrans om en er werd uitgebreid voor ons gezongen en geklapt. Dit zal sommige lezers wel bekend in de oren klinken!

P2010772.jpgP1010170.jpg

Oli Illam ligt in het plaatsje Muthukulam. In het huis wordt opvang geboden aan arme kinderen en weeskinderen uit de omliggende dorpen. Momenteel wonen er 25 kinderen in de leeftijd 9 tot 16 jaar.
In het begin vonden de kinderen het wel een beetje spannend dat we er waren, maar dat ging al snel over! Het is geweldig om te zien dat de kinderen helemaal beginnen te stralen als je alleen al naar ze glimlacht. Onze handen zijn erg populair bij de wandeling naar school, wat af en toe tot enige onderlinge strijd leidt.

8P2010781.jpgP2010777.jpg

Het valt ons op dat de kinderen ontzettend enthousiast en leergierig zijn. Ze studeren veel en maken lange dagen. 's Morgens staan ze om 05.30 uur op om zich te wassen en aan te kleden en daarna studeren ze nog twee uur, voordat ze gaan ontbijten. Daarna gaan ze naar school van 09.00 tot 16.00 uur. Na schooltijd is er tijd om nog even te spelen en wat te eten en te drinken. Van 18.30 tot 20.00 wordt er gestudeerd. Na het avondeten wordt er weer een uur gestudeerd en om 22.00 uur gaan de kinderen slapen.

Het is erg leuk om te zien hoe snel de kinderen een nieuw spel oppikken. Ze zijn zo enthousiast dat ze na één keer uitleggen al gelijk willen beginnen, ook als ze het nog niet helemaal snappen. De kinderen rennen ondanks de warmte fanatiek rond (en wij met roodaangelopen koppies er achteraan...)
De kids lopen vrijwel de hele dag op blote voeten en hebben dus ook geen last van de stenen op het spelveldje voor het huis. Onze voetjes waren hier wat minder goed tegen bestand. De volgende ochtend bleken de kinderen van 06.00 tot 08.00 uur stenen geraapt te hebben (... hadden we beter niets kunnen laten merken!)

Vandaag hebben we een kijkje genomen op de school waar de meeste kinderen van Oli Illam naartoe gaan. De klassenindeling in India is anders dan bij ons, want hier gaat alles volgens het Engelse schoolsysteem. De leeftijd van de kinderen op de school komt wel grotendeels overeen met de basischoolleeftijd zoals wij die kennen. De klassen zijn groot en de lokalen erg klein. De kinderen studeren zittend op de grond en er is vrijwel geen meubilair in de klas. Niet alle lokalen hebben een ventilator, waardoor het soms behoorlijk warm kan worden.

P2020048.jpgP2020053.jpg

We worden dik verwend hier in Oli Illam en kunnen nu al met zekerheid vast stellen dat we het eten en de lieve mensen gaan missen als we straks vertrekken... (helaas wel met wat extra kilo's ;)

Liefs Anne en Judith

Geplaatst door go-india 6:23 Gearchiveerd in India Reacties (5)

Van Kerala terug naar de tempels van Tamil Nadu

sunny 30 °C
Bekijk Reis door India op go-india's reiskaart.

Kovalam
We hadden verwacht dat Kovalam net zo'n toeristische strandplaats was als Varkala, maar het viel erg mee met de drukte. Zoals ook in andere plaatsen in India, wordt er gezegd dat het toerisme erg is afgenomen door de aanslagen in Mumbai en de financiële crisis. Voor ons is het wel ideaal, want we komen niet zoveel toeristen tegen en we kunnen behoorlijk afdingen op de prijs voor een (hotel)kamer.

CIMG1712.jpgCIMG1707.jpg

Vanuit Kovalam hebben we een wandeling gemaakt langs de kust, naar een klein vissersdorpje. We kwamen daar eind van de middag aan en zagen nog net hoe alle vissers met hun bootjes terug kwamen van een harde dag werken. Het hele dorp was uitgelopen en de vissen werden door middel van een veiling verkocht. Sommige vissen waren echt enorm groot, met kleine scherpe tanden en van die grote uitpuilende ogen!

Kanyakumari
Vanuit Kovalam zijn we verder gereisd naar het meest zuidelijke puntje van India! Op dit punt komen de Indische oceaan, de Golf van Bengalen en de Arabische zee samen. Voor hindoes is Kanyakumari een heilige plaats, omdat elk jaar op een bepaalde dag in april de zon ondergaat op het moment dat de maan opkomt. Deze dag wordt Chitra Pournami (full moon day) genoemd.

CIMG1717.jpgP1230678.jpg

Kanyakumari is een plaatsje waar je jezelf zeker wel een dag kunt vermaken, maar dan heb je ook wel alles gezien. We hebben nog even flink gelachen om Judith's actie, die dacht een groen boontje uit haar sausje op te eten, maar dat bleek het heetste chiliboontje ooit! :)

Madurai
Na een 6 uur durende busrit, kwamen we 's avonds in de stad Madurai aan.
Madurai is een grote stad, met veel bezienswaardigheden. Wij waren vooral erg benieuwd naar de beroemde Sri Meenaksi tempel. De torens van de tempel worden versierd door ontelbaar veel kleurrijke beelden van allerlei verschillende goden en andere belangrijke figuren. Toen we daar aankwamen wachtte ons een grote teleurstelling... we konden geen van de torens zien. Wat bleek? De tempeltorens worden eens in de 12 jaar geverfd en waren nu volledig afgeschermd door houten steigers en rieten matten. Je kunt je voorstellen dat we behoorlijk beteuterd keken toen we dat zagen. Wel flauw dat ze niet één van de torens wat later hadden kunnen verven...

CIMG1729.jpgP1240680.jpg

Binnen in de tempel stond een olifant, die met zijn slurf geld donaties aan nam en je vervolgens een tikje op je voorhoofd gaf. (Of zoals ze het hier zien: je laten inzegenen door een tempel olifant). Voor de rest hebben we zelf nog een stukje in een riksja gereden, een ander (kleiner) tempeltje bezocht en een hoge berg beklommen (620 treden) vanaf waar we prachtig uitzicht hadden over de stad Madurai.

Trichy
Gisteren zijn we aangekomen in de stad Trichy. We zitten nu op ongeveer 20 km. afstand van het plaatsje Muthukulam, waar het kindertehuis Oli Illam staat. Morgen gaan we er naar toe. We zijn erg benieuwd naar de kinderen en medewerkers en naar onze belevenissen de komende twee weken...

(to be continued)

Liefs Anne en Judith

Geplaatst door go-india 5:58 Gearchiveerd in India Reacties (5)

Van theeplantages naar de kust!

sunny 33 °C
Bekijk Reis door India op go-india's reiskaart.

Munnar
Vanuit Mamallapuram zijn we met de bus via Pondicherry en Coimbatore naar Munnar gegaan. Het was een lange busrit van Coimbatore naar Munnar. Op zich best wel comfortabele stoelen, alleen een beetje jammer dat de airco op windkracht 10 in je gezicht stond te blazen en de achter ons zittende Indiërs dat onding telkens weer opnieuw aandeden als wij hem net uit hadden gezet. Het gevolg was dat we allebei snotterend de bus uit kwamen. Munnar zelf is een leuk en gezellig klein plaatsje, omringt door vele theeplantages. Het dorpje ligt op 1400 meter hoogte en het landschap is heuvelachtig. We hebben samen een scootertje gehuurd en zijn er lekker op uit getrokken. De man die scooters verhuurde, vroeg ons nog of we wel konden rijden op zo'n ding en wij natuurlijk heel overtuigend ja knikken, terwijl we het allebei pas 1x gedaan hadden... en dan natuurlijk maar hopen dat je geen flater slaat als je weg rijdt. (Gelukkig reden we tot ons verbazing buitengewoon professioneel weg!) Het uitzicht over de theeplantages is prachtig groen en uitgestrekt.

CIMG1318.jpgCIMG1306.jpg

Onderweg zijn we gestopt in enkele dorpjes en we hebben weer veel lieve families ontmoet. Het was erg moeilijk wegkomen daar omdat iedereen nog even zijn huis wilde laten zien en met ons op de foto wilde. Het verkeer was goed te doen op de bergwegen, met een goede toeter en rem kom je een heel eind en gelukkig was het die dag vrij rustig op de weg. Inmiddels hebben we de verkeersgewoontes wel aardig onder de knie en bijna iedereen passeerde ons enthousiast juichend en zwaaiend! Tja, dat krijg je met die blonde wapperende haren! :)

Cochin
Op 15 februari kwamen we aan in Cochin/Ernakulam. We werden in het donker ergens gedropt naast een treinstation in Ernakulam, maar er was bijna nergens iemand te bekennen en alle hostels in de buurt waren vol. Uiteindelijk hebben we een tuc tuc naar het centrum genomen, maar ook daar bleek het nog niet zo gemakkelijk om een eenvoudige, schone (!) en niet te dure slaapplaats te vinden. Na ongeveer een uur sjouwen met onze backpacks, kwamen we andere backpackers tegen die ons naar een redelijk hotel brachten. De volgende ochtend kwamen we er achter dat we op 5 minuten loopafstand van het treinstation waren, alleen dan aan de andere kant...
In Cochin hebben we een specerijenmarkt bezocht en een wandeling gemaakt langs de vismarkt en de beroemde chinese vissersnetten. 's Avonds zijn we bij een Kathakali voorstelling geweest.

P1160455.jpgP1160459.jpgP1160460.jpg

Kathakali is een zeer oude, traditionele dans in Kerala, waarbij de acteurs alleen door middel van hun mimiek en bewegingen een verhaal uitbeelden. Het was erg leuk om zo'n show een keer mee te maken. De felgekleurde geschminkte gezichten en de enorme kostuums waren op zichzelf al de moeite waard. Uiteraard hebben we deze dag afgesloten met een diner in een van de vele visrestaurants. Verser kun je het niet krijgen!

Alleppey
Na Cochin zijn we weer wat verder afgezakt langs de westkust van India en inmiddels zijn we in Alleppey beland. Vanaf hier hebben we een boottocht gemaakt door de uitgestrekte 'backwaters' en een overnachting gehad in het huis van een lokale familie. De natuur rond de backwaters is geweldig en je komt ogen en oren te kort om alles te zien. De lokale bevolking is vooral aan het water te vinden. Mensen wassen zich in het water, kinderen zwemmen er rond (roepend om een pen) en ook de afwas wordt er gedaan. Het transport tussen de verschillende eilandjes gaat hier met behulp van smalle houten kajaks.

CIMG1526.jpgP1180560.jpg

Om je heen hoor je allerlei vogelgeluiden en we hebben ook aardig wat mooie vogels gespot. (Helaas waren de camera's te traag of de vogels te snel :) ) 's Avonds hebben we samen met de vader en dochter van de familie, vissen gevangen met een 4 meter groot visnet. Ons avondeten lag nog te spartellen toen de vrouw des huizes met het kapmes kwam... De vangst was goed. Er zit hier zoveel vis, dat je maar 2x je net uit hoeft te gooien voor een avondmaal!

Varkala
Na de boottocht in Alleppey zijn we met de bus naar Varkala gereisd. De bus was zo stampes vol dat we allerlei acrobatische touren moesten uithalen om overeind te blijven... Varkala staat bekend om de mooie 'cliffs' aan de Arabische zee. Het weer is hier uitstekend en na anderhalve maand goed gekleed rondlopen, is het best wel even lekker om je gewoon met je spagettishirtje tussen de andere toeristen te begeven.

CIMG1534.jpgCIMG1535.jpg

Na een dagje bijkomen op het strand, gaan we morgen dit gezellige toeristenplaatsje inruilen voor het strand van Kovalam.

Liefs uit het zonnige India!
Anne en Judith

Geplaatst door go-india 21:38 Gearchiveerd in India Reacties (5)

Aangekomen in het warme zuiden!

sunny 31 °C

Varanasi
We hebben een leuke tijd gehad in Varanasi, ondanks dat we moe waren van de treinrit en we allebei een beetje ziek zijn geweest. Varanasi is voor veel Hindoes een belangrijke, heilige plaats vanwege de rivier de Ganges. Volgens het Hindoeïsme is dit de beste plaats om te sterven. We hebben een boottripje gemaakt langs de ghats (de trappen die leiden naar de heilige Ganges) en de vele tempels langs het water. We hebben vol bewondering gekeken naar een Hindoeïstische crematie. De overledene wordt gewikkeld in doeken, op een brandstapel gelegd en zowel daarvoor als daarna worden allerlei rituelen uitgevoerd. Een crematie duurt ongeveer 3,5 uur en alle overgebleven lichaamsdelen worden aan de vissen in de Ganges gevoerd. (We zeiden even daarvoor al tegen elkaar dat we dachten iets te zien drijven dat verdacht veel op een hoofd leek, maar dat bleek dus ook zo te zijn... het kan hier allemaal!)

CIMG0803.jpgCIMG0782.jpg

De nachttrein van Varanasi naar Delhi had 10 uur vertraging (hij vertrok om 5.00 uur in plaats van 19.00 uur!) en na vier uur reizen hoorden we dat de trein niet meer verder kon rijden in verband met een ongeluk (maar 4 uur geslapen!). Na heel wat gedoe hebben we de tickets voor een redelijke prijs gecanceld en alternatief vervoer gevonden. Samen met een Frans en een Italiaans stel hebben we een chauffeur met busje kunnen regelen, die ons in 14 uur (voor 10.000 roepies) naar Delhi heeft gereden! De goedkoopste rit ooit... maar comfortabel is anders, met z'n zessen in een vijfpersoons busje! We zouden die avond eigenlijk de nachttrein naar Dharamsala nemen, maar die aansluiting konden we natuurlijk wel vergeten...

De volgende dag hebben we in Delhi een vlucht naar Srinagar geboekt.

Srinagar
Het plaatsje Srinagar ligt in de deelstaat Kashmir, niet ver van de grens van Pakistan. In deze tijd van het jaar is het daar winter en echt behoorlijk koud. De kleding in dit gebied is totaal anders dan in Rajasthan en veel minder kleurrijk. De mannen dragen wijde jassen en houden hun handen vaak onder hun jas, waardoor de mouwen eigenlijk geen functie hebben. In het begin vonden we dit erg vreemd, maar inmiddels hebben we door waarom... bijna iedereen hier draagt namelijk een mandje met gloeiende kolen onder z'n kleding om een beetje warm te blijven! De eerste nacht sliepen we in een woonboot. Onze slaapkamer werd verwarmd door een klein houtkacheltje, dus als we 's morgens wakker werden, konden we wolkjes blazen... De volgende dag begonnen we aan een tweedaagse trektocht door het Hymalaya gebergte en 's nachts sliepen we bij een zigeunerfamilie uit een van de bergdorpjes. Het is leuk om te zien hoe de mensen hier leven en hoe de technologie ook hier langzaam doordringt. Bij aankomst troffen we namelijk een kamer vol mensen aan die met zijn allen op de grond televisie zaten te kijken, maar van ander meubilair ontbrak elk spoor!

CIMG0903.jpgCIMG0892.jpg

Het leven in de bergen is nog tamelijk primitief. In de wintertijd heeft niemand werk, want men leeft hier van toerisme en akkerbouw. De huizen worden verwarmd door kleine houtkacheltjes die hoog opgestookt worden. De vrouwen koken boven een houtvuurtje, terwijl de mannen hout gaan hakken en opa hoestend naar de waterpijp grijpt. De eerste dag gingen we te voet de bergen in en de tweede dag hadden we twee pony's bij ons, zodat we af en toe konden uitrusten. Echt goed voorbereidt waren we natuurlijk niet met onze Hollandse gympies, met slechts één milimeter profiel! De keuze om geen bergschoenen mee te nemen (veel gewicht) bleek hier niet zo handig. Onze gidsen liepen fluitend de berg op terwijl wij her en der in de sneeuw bleven steken. Op sommige plaatsen zakten we tot ons middel weg en onze schoenen raakten in no-time doorweekt, maar het was alle inspanning zeker waard! Het uitzicht in de bergen was echt geweldig!

CIMG0911.jpgCIMG0857.jpg

Mamallapuram
Aangekomen in het warmere zuiden, konden onze jassen en truien weer diep in de backpack weggestopt worden. Na een goede vlucht naar Chennai, zijn we met de bus meteen door gereisd naar een schattig, klein plaatsje aan de zee met veel palmbomen. Vandaag hebben we fietsen gehuurd en allerlei tempels bezocht en we zijn natuurlijk een kijkje gaan nemen op het strand. In het weekend zijn er super veel Indiase mensen op het strand te vinden. Vrouwen gaan hier in hun sari's de zee in en menig Indier wilde natuurlijk weer met ons op de foto.

P1110129.jpgP1110099.jpg

Binnenkort vertrekken we met de bus richting Kerala, wat volgens vrijwel elke Indiër een van de mooiste deelstaten is.

Liefs Anne & Judith

Geplaatst door go-india 6:09 Gearchiveerd in India Reacties (9)

(Berichten 1 - 5 uit 11) Pagina [1] 2 3 »